Gauygeng View my profile

***ออกตัวก่อนเลยว่าเรื่องนี้ไม่แต่งเองนะครับ เอาเรื่องมาจาก เครยอนชินจังตอนหนึ่งทีชอบมาก ๆ แล้วมาเรียบเรียงใหม่
 
	เรื่องตา ยายและเจ้าขาว
ณ บ้านเล็ก ๆ หลังหนึ่งในเขตต่างจังหวัด มีตา ยาย และหมาตัวสีขาวที่มีชื่อว่า "เจ้าขาว"
 เจ้าขาวเป็นหมาแสนรู้มันรักตากับยายที่เลี้ยงมันมาตั้งแต่ยังเล็กมาก 
ทุก ๆ วันเจ้าขาวจะเห็นตา ออกทำงานขุดดิน ใส่ปุ๋ยในสวนของตากับยาย 
เมื่อตาทำงานได้ซักพักก็จะมี ยาย นั่งอยู่ใกล้ ๆ คอยส่งน้ำ และอาหารให้
 
"ตา เหนื่อยไหม นี่จ๊ะน้ำ"
"ขอบใจจ๊ะ ยาย เดี๋ยวนี้เหนื่อยเร็วขึ้น สงสัยจะแก่ลงไปมาก " 
"ตาแก ก็ปวดหลังอยู่ไม่ใช่เรอะ ไม่ต้องหักโหมมากก็ได้ " 
"ยายแก ก็ขี้บ่น รู้แล้วน่า เราไปกินเข้ากันเถอะ" ตาตอบยายด้วยรอยยิ้ม

เจ้าขาวซึ่งนอนอยู่ไม่ไกลนักเห็นดังนั้นก็เลยรู้สึกอยากจะช่วยให้ตา ยายผู้มีพระคุณได้สุขสบาย  
คืนหนึ่งเจ้าขาวได้ขอพรแก่เทวดาว่าให้ประทานเงินแก่ตาและยาย
เทวดาซึ่งเห็นว่าเจ้าขาวมีความกตัญญูจึงเสกต้นไม้ข้างบ้านตากับยายเป็นต้นไม้เงิน
ทุกวันจะมีเงินมากมายฝังอยู่รอบต้นไม้  เจ้าขาวขอบคุณเทวดามาก และรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก
.. . . . . .. . 
. . . . ..
เช้าวันต่อมาเจ้าขาวก็วิ่งในงับขากางเกงตาและดึงตาไปที่ต้นไม้ข้างบ้าน เจ้าขาวใช้เท้าขุดดินจนเห็นเงินมากมาย 
พอตา และยายเห็นเงินเหล่านั้นแทนที่จะดีใจ กลับกล่าวขึ้นมาว่า
"อ้าว ยายเงินของใครนี่ เยอะแยะเลย "
  
"ตาแก ก็อยู่ด้วยกันจะไปรู้ได้ไงล่ะ แต่ว่าเราฝังอย่างเดิมดีกว่าเผื่อเจ้าของจะมาเอาไปแล้วไม่เห็น" ยายเสนอแนะ

ตาจึงนำจอบมาขุดดินกลบเงินไว้ดังเดิม เจ้าขาวเห็นดังนั้นก็ไม่รู้ทำยังไงจึงได้แต่เห่าเบาๆ ข้างๆ ตา และยาย
..................
......
คืนนั้นเจ้าขาวจึงขอขอเทวดาอีกว่าให้ประทานทองแก่ตาและยาย เทวดาจึงเสกต้นไม้ข้างบ้านเป็นต้นไม้ทอง 
เจ้าขาวดีใจมาก และคราวนี้คิดว่าตากับยายคงไม่ทำเหมือนเดิมอีกแล้วเพราะมูลค่าสูงกว่าต้นไม้เงินมาก
. . . . . . . .
. . . .
..
พอรุ่งเช้าเจ้าขาวก็ทำเช่นเดิม พอตาเห็นทองมากมายต้นไม้ก็ตาโต 
"ยายแก ทองมากมายเลยยาย ออกมาดูเร็ว" ยายรีบเดินออกมาหาตาที่อยู่กับเจ้าขาวที่ต้นไม้ 
"ทองจริง ๆ ด้วย แต่เราจะทำกับมันยังไงดีล่ะตาแก"
"คงต้องฝังไว้เหมือนเดิมแหละยาย เพราะเงินเจ้าของยังเอาไปแล้วเลย" ตาเสนอแนะ
"จริงด้วยสิ งั้นกลบเสร็จแล้วไปทานข้าวด้วยล่ะตาแก" 
.....................
เจ้าขาวเห็นดังนั้นจึงถอดใจ พอตาฝังทองไว้ที่เดิมเสร็จ ยายก็ยกกับข้าวออกมาหน้าบ้านแล้ว 
"วันนี้มีแกงบวช ฟักทองของโปรดตานิ ยายช่างรู้ใจจริง ๆ" ตาทำเสียงตื่นเต้น
"ก็ฟักทองที่ตาปลูกนะแหละ รีบมากินได้ไม่ต้องพูดมาก ตาแก" ยายบ่นและยิ้มเล็กน้อยที่มุมปาก

. . . . . .. . .
. . . . .
. . 
เจ้าขาวเห็นดังนั้นจึงได้เข้าใจว่าทำไมตาและยายถึงทำแบบนี้
เพราะสิ่งสำคัญ และมีค่ามากของสองคนได้มีอยู่แล้วนี่เอง

ปล.เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ทุกข์ สุข อยู่ที่ใจ แค่มือข้างเดียวที่กุมมือเราก็มีค่ามากมาย 

@gauygeng





Tags